Δευτέρα, 4 Φεβρουαρίου 2013

Βία στη βία..ποιανού;


Σπάω την αποχή μηνών από το γράψιμο, με αφορμή την κακοποίηση των φερόμενων ως τρομοκρατών, που συνελήφθησαν από την αστυνομία στο Βελβεντό (f..k you life..) Κοζάνης. Θα τοποθετήσω την υπερβολική χρήση βίας σε ένα γενικότερο πλαίσιο βιαιολαγνείας που έχουμε σαν κενωνία, με άλλα λόγια θα πω ότι έχει ξαναειπωθεί και θα το παίξω έξυπνος.

Κατ' αρχήν, όσον αφορά το περιστατικό, ας το πάμε θεσμικά και by the book, που λέμε και στο Σιδηρόκαστρο. Οι αστυνομικοί δεν είχαν κανένα δικαίωμα, και πολύ περισσότερο καμιά ιερή υποχρέωση που απορρέει από την ευθύνη τους για υπεράσπιση του Συντάγματος και των νόμων, να κάνουν μπλε μαρέν τους κατηγορούμενους. Τους έπιασες; Χειροπέδες και μέσα, να δικαστούν και να τους επιβληθεί ποινή, η δουλειά σου σαν αστυνομικός είναι μέχρι εκεί. Αλλιώς, γίνεσαι ακριβώς όπως ο κάθε τρομοκράτης, δηλαδή αυτόκλητος υπερασπιστής μιας κοινωνίας, που σου ζήτησε να κάνεις ένα και έκανες δεκαπέντε.

Σε ότι αφορά τους κατηγορούμενους, ο ένας εκ των συλληφθέντων, Ν. Ρωμανός, έθεσε το ζήτημα στη δική του διάσταση. Ο ξυλοδαρμός του είναι απλά αποτέλεσμα του ακήρυχτου, κατά τ' άλλα, πολέμου που έχουν ξεκινήσει ενάντια του συστήματος, γι' αυτό και μάλλον δεν υποβάλλει μήνυση κατά των αστυνομικών. Προφανώς όταν αρματωνόταν το καλάσνικοφ, το είχε δεχτεί σαν πιθανότητα, ένας πόλεμος άλλωστε δε γίνεται με βρισιές ή άσεμνες χειρονομίες. Τα υπόλοιπα που ακούγονται, όπως το ότι οι γονείς του δεν είχαν ιδέα το ότι ο γιος τους κυκλοφορούσε με πολεμικό όπλο και τους έπιασε η έννοια κατόπιν εορτής, ότι οι κατηγορούμενοι ήταν οπλισμένοι και έτοιμοι για όλα, ότι δολοφόνησαν έναν ταξιτζή στην Πάρο κλπ είναι απλά υποσημειώσεις ενός περιστατικού, το οποίο σε λίγες μέρες θα περάσει στο κοινωνικό ασυνείδητο με ταχύτητα αφρικανού μετανάστη με μπόγο στην πλάτη.

Το ζήτημα είναι άλλο. Είναι η αιώνια ερώτηση για τη βία, τι είναι αυτό που την προκαλεί και τη δικαιολογεί, τουλάχιστον στο Ελλαδιστάν. Πραγματικά μπορώ να φανταστώ πολλούς λόγους για τους οποίους ένας μορφωμένος, αλλά ακαλλιέργητος εικοσάχρονος παίρνει το καλάσνικοφ και κάνει επανάσταση. Ή ένας αστυνομικός θεωρεί πως η ποινική καταδίκη δεν επαρκεί για να “σωφρονίσει” τον κατηγορούμενο. Ή ένας ακροδεξιός θέλει να κολυμπήσει στο αίμα απίστων, δοξάζοντας την Ελλάδα for ever. Ψάχναμε και ψάχνουμε ιδεολογικά καλύμματα, για να εκφράσουμε τη βία που έχουμε μέσα μας. Ο αστυνομικός που βαράει χωρίς έλεος, έχει ως πρόφαση την επιβολή της τάξης και του νόμου, ο αναρχικός την κοινωνία που ονειρεύεται, ο ακροδεξιός την καθαρότητα της ελληνικής φυλής από τον κίνδυνο της αραπιάς και ο γαύρος ή ο βάζελος το μεγαλείο της Ποδοσφαιρικής Ανώνυμης Εταιρείας που διάλεξε να υποστηρίζει, με αντικειμενικά κριτήρια. Όλα είναι θέμα εξωτερίκευσης μιας κρυμμένης βίας, ο ιδεολογικός μανδύας με τον οποίο θα ντυθεί αυτή και θα βγει προς τα έξω, διαφέρει κατά περίπτωση από μερικές θέσεις στο μηχανογραφικό (το αν θα περάσεις στη Σχολή Αστυφυλάκων ή στο Τ.Ε.Ι. Ιχθυοκαλλιέργειας π.χ. και ως συνέπεια τις παρέες που θα κάνεις), το πόσες φάπες έτρωγες μικρός κ.ο.κ. Και δεν είναι τυχαίο που η συντριπτική πλειοψηφία των κατηγορούμενων για βία είναι μικρής σχετικά ηλικίας, ανεξάρτητα από το που ανήκουν. Γιατί τι θέλει η βία για να εκφραστεί άλλωστε; Μια ιδεολογική κάλυψη και έναν άνθρωπο με μηδέν ή, ακόμα χειρότερα, κατασκευασμένη κρίση. Και δεν υπάρχει πιο πρόσφορο έδαφος γι' αυτή, από τις νεαρές ηλικίες, που τείνουν να φανατίζονται μέχρι και με τα πόκεμον.

Υπάρχουν λόγοι που οδηγούν στη δημιουργία βίαιης συμπεριφοράς; Εννοείται, έχουν γραφεί και ειπωθεί καλύτερα από ένα σωρό επιστήμονες του είδους. Φόβος και αβεβαιότητα για το αύριο, έλλειψη αξιών, οικονομική ανέχεια, ανεργία, παιδικά βιώματα, οργή, ανασφάλεια. Το καθήκον μας σαν κοινωνία είναι να εξαλείψουμε αυτούς τους λόγους και όχι να καταστέλλουμε τα αποτελέσματα της. Όσους τρομοκράτες και να φυλακίσεις, όσους αστυνομικούς και να αποτάξεις, όσα αυγά φιδιού κι αν σπάσεις, από τη στιγμή που υπάρχουν λόγοι για τους οποίους κάποιος θα κυοφορεί το έμβρυο της βίας, πάντα θα υπάρχει ο καλοθελητής που θα προσφερθεί να το υιοθετήσει μετά τη γέννα.  

3 σχόλια:

  1. Wonderful beat ! I would like to apprentice at the same time as you amend your
    website, how could i subscribe for a weblog website? The account aided me a acceptable deal.
    I have been a little bit acquainted of this your broadcast offered bright clear concept

    Also visit my blog post - free online typing jobs without investment

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Hello, for all time i used to check website posts here early in the break of day, since i love
    to find out more and more.

    Here is my web-site - how to get pregnant

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. ProjectMan έχεις γκίνια.
    Στα τρία σχόλια, τα δύο είναι αυτόματες διαφημιστικές αρλούμπες και το τρίτο θέλει να σου κάνει διόρθωση. Λίγο καλύτερα βέβαια από τις δικές μου αναρτήσεις που ούτε για διαφήμιση δεν έρχονται…
    Μια χαρά είναι το κείμενο, αλλά θέλω να συμπληρώσω κάτι:
    Όντως η βία δημιουργείται από το Σύστημα και τις κοινωνικές συνθήκες. Αλλά αυτά δεν είναι η αιτία. Είναι η αφορμή.
    Η πραγματική αιτία βρίσκεται μέσα στον περίεργα διαστρεβλωμένο ψυχισμό μας. Κυριολεκτικά -ανεξαρτήτως χρώματος, μόρφωσης, πλούτου κλπ- ΟΛΟΙ οι άνθρωποι «κάνουμε κρα» για να εκδηλώσουμε, να θρέψουμε και να γιγαντώσουμε την βία που κρύβεται μέσα μας.
    Αυτό είναι και το πραγματικό «αυγό του φιδιού».

    ΑπάντησηΔιαγραφή